چند روزه دارم فکر میکنم به اینکه اگه ۴ سال پیش با دنیای اینترنت آشنا نمی شدم الان کی بودم ؟

اگه هیچ وقت نمیرفتم سایت های ایرانی رو بگردم !

اگه هیچ وقت پام رو توی چت رومای ایرانی نمیذاشتم !

اگه بعضی آدمای مزخرف دنیای خودمون رو که اسمش رو گذاشتند دنیای مجازی نمیشناختم !

اگه دوستای خوبم رو توی این دنیای مجازی نامیده شده پیدا نمیکردم !

اگه قصه زندگی آدما رو نمیشنیدم و نمیخوندم !

اگه از خودم نمینوشتم !

اگه ها زیاده...واقعا چی میشد ؟!

همیشه خوشحال بودم از اومدنم

از اومدن به دنیای مجازی نامیده شده

اما الان

فقط خسته ام...

***

لعنت به من

لعنت به من که اومدم اینجا...

نه توان رفتن دارم

نه توان موندن

کاش یکی بفهمه حرفام رو

هر چند...فهمیدن حرفام دردی دوا نمیکنه

میرم از اینجا...

موقت یا شاید برای همیشه !

(کاش میتونستم برای همیشه برم ...........لعنت به من )

سعی میکنم زود بر نگردم ...

انقدر تنها میمونم و تحمل میکنم تا با خودم کنار بیام

مسنجر یاهوم رو بعد از ۴ سال ! پاک کردم

اگر کار ضروری داشتید با ایمیل زحمتش رو بکشید اما ترجیح میدم ایمیل هام رو هم زیاد چک نکنم!

کسانی که اینجا رو میخونند زیاد باهام ارتباط تلفنی ندارن اما اونایی که دارن خواهش میکنم زنگ نزنید(از اونایی که اینجا رو هم نمیخونند قبل از اینکه اینا رو بنویسم خواستم که تماس نگیرن!!!) 

کوچکترین جرقه باعث میشه بیشتر با خودم درگیر بشم...

دلم میخواست حداقل وبلاگ هاتون رو بخونم...اما شاید این رو هم از خودم بگیرم !

فقط

اگه برنگشتم

بدونید همیشه هستید ! جایی که باید باشید

دوستتون دارم

 (این دروغ نیست ! هر کدوم به اندازه خاص خودتون برام ارزش داشتید و دارید )

نمیدونم از کجا و چجوری شروع کنم

نمیدونم چجوری از تک تک دوستای گلم تشکر کنم

هرچند که تشکر کردنم نمیتونه محبت هیچ کدوم از شماها رو جبران کنه

تولد امسالم بهترین تولدی بود که داشتم ! و بهترین هدیه ها رو گرفتم

در کنار مامان و بابا بودن و داشتن دوستای مهربونی مثل شما بهترین هدیه ست برام...

 اینکه دیدم حتی یه عده از دوستان چند هفته جلوتر تولدم رو تبریک میگفتن برام لذتی وصف نشدنی داشت

 از اینکه دیدم مونای گلم و مژگان مهربونم از مدت ها قبل به فکر هدیه تولدم و شاد کردنم بودند اشک تو چشمام جمع میشه

از اینکه با پیغام هاتون و ایمیل هاتون بهم گفتید که هنوز دوستم دارید و دلم رو شاد کردید یک دنیا ممنونم

دلم میخواد تک تک نام ببرم و تشکر کنم ازتون...با اینکه میترسم کسی از قلم بیافته اما همه سعیم رو میکنم

مونای عزیزم که از چندین ماه پیش مشغول تهیه هدیه به اون با ارزشی بودی برام...خودت میدونی که با دیدن هدیه ات چقدر خوشحال شدم...از اینکه میدیدم ساعت ها از وقت زندگیت رو صرف هدیه تولدم میکنی ناراحت بودم ؛ دلم نمیخواست ذره ای بهت آسیب برسه اما تو هر بار در جوابم که ازت میخواستم انقدر به خودت سختی ندی میگفتی که اینکار رو دوست داری و بهت لذت میده

از اینکه تک تک خاطرات دوستیمون رو کنار هم قرار دادی و اون مجموعه زیبا و ارزشمند رو ساختی یک دنیا ممنونم

همینطور بخاطر زحماتی که برای نوشتن این پست کشیدی ازت ممنونم عزیزکم

شب تولدم وقتی یه سر اومدم توی نت دیدم که مشغول کاری هستی که گویا خیلی گرفتارت کرده بود (که همون نوشتن این پست بوده گویا )هر چی ازت خواستم که کمکت کنم گفتی نه ! گفتی که مژگان داره کمکت میکنه...

مژگان مهربونم ...کاش بودی کنارم که حرفام رو از چشمای خیسم بخونی...

خودت گفتی که از چشمام همه چیز رو میتونی بخونی ؛ نه ؟

میتونی بخونی که چقدر مدیون این همه محبتتم ؟ میتونی بخونی که چقدر عاجزم برای تشکر کردن ازت

مرسی مهربونم بابت قالب قشنگی که میدونم خیلی براش زحمت کشیدی...

اون روزی که گفتم خیلی خوشگل شده ؛ وقتی گفتی آخیش خوشحالم که خوشت اومد...میخواستم بهت بگم که ارزش ظاهری هدیه ات از ارزش معنویش  جداست...انقدر ارزش معنویش برام بالا بود که حتی اگه ظاهرش به این زیبایی هم نبود باز دوستش داشتم

ممنونم ازت

ونوس عزیزم ممنونم از ایمیل قشنگی که برام نوشتی

با خوندنش اشک تو چشمام جمع شد...کاش بدونم که حرفات حقیقت داره و هنوز من رو دوست خودت میدونی

اگر چه من اونقدر ها هم که گفتی خوب نیستم...تو خیلی بهم لطف داری عزیزم

رونیکا جونم ...ازت ممنونم بخاطر لوگوی خوشگلی که برام ساختی

و همینطور دوستانی رو که به جشن تولدم دعوت کردی

مرسی عزیزم بابت محبت هات

بهار گلم ممنونم برای عکس کیک و کادوها...و مخصوصا جمله ای که توش نوشته بودی

همچنین از نازنین عسیسم که توی اورکات بهم تبریک گفت ؛ایده عزیز هم همینطور

از آلاله جون که فکر کنم همون دوست قدیمی گمشده منه که بعد از این همه مدت سرزده اومد و تولدم رو تبریک گفت که خیلی شاد شدم از دیدن کامنتش

از آزاده جونم و همینطور سجاد عزیز که هم از ۲ هفته پیش بهم تبریک گفته بود و هم روز تولدم...

از اشکان عزیز که با دیدن پیام تبریک و کارت های زیباش بهم ثابت کرد که فراموش نشدم

از همه اونایی که با کامنت هاشون شادی رو بهم هدیه دادن یه دنیا ممنونم

از مونا جونم ؛ مژگان مهربونم ؛ بابای دل آرام عزیز که این همه بهم لطف داشتن و من نتونستم جبران کنم ؛ فرزانه جون که از خوابش زد و بقیه رو همراهی کرد ؛ آرش عزیز ؛ یاسمن بانوی گل ؛ امیر حسین عزیز که چندین بار تبریک گفت و هر بار با دیدن تبریکش شادم کرد ؛ شادی جونم ؛ پرستوی عزیز ؛ آرش ال عزیز ؛ بهار جونم ؛ ۲۲ عزیزم ؛ صدف عزیز ؛ نگین جان ؛ مانیا جون ؛ شبنم جون ؛ ثمین عزیزم که خیلی بهم لطف داره ؛ کورال عزیز ؛ مهرناز جون ؛ صحرای گلم ؛ شهرزاد مامان حسین عزیز ؛ مامان مریم گل ؛ مهرنوش عزیز ؛ سحر عزیز ؛ دخترک جان ؛ ممد جان ؛ یاسمن عزیز ؛ مامان کیانا و رایان عزیز ؛ مادر سپید گل ؛ لیلای عزیز ؛ سانی مهربون خودمون ؛ SORENA عزیز ؛ ماندانای عزیز ؛ مهزاد عزیز ؛ نیما و تانی عزیز که این کارت زیبا رو هم بهم هدیه دادن ؛ ممد رضا و سلطان بانوی عزیز ؛ فرید عزیز و اینکه لازم شد بگم بخدا من یک بار متولد شدم حتما اشتباهی شده! ؛ سپهر عزیز ؛ اون یکی شادی جون ؛ مامان غزل عزیز ؛ امیر خان عزیز ؛ بهانه جونم ؛ نسیم عزیزم ؛ شب تاب عزیز  ؛ آقا میثم ؛ آقا وحید ؛ احمد آقا ؛آقا حامی اسپیدی

از رونیکا جونم و شادی جون و آقا محسن هم ممنونم که یکی از پست های وبلاگشون رو به من اختصاص دادن

 امیدوارم که بتونم محبت هاتون رو جبران کنم

یادداشتک : توی پست قبلی ٬ هر خط از نوشته ها به کارت های تبریک زیبایی لینک شده که مونای عزیز زحمتش رو کشیده

و اما اینکه روز تولدم چگونه گذشت

صبح که بعد از دیدن اینجا کلی دوق زده شدم و بساط آبغوره گیری راه افتاد بعدش هم که تبریکات و بوس مامان و بابا رو دریافت کردیم و رفتم دنبال کارام...

اتاقم رو جمع و جور کردم و نهار خوردم رفتم دکتر

انگشتم حدود ۵ ماه بود که درد میکرد ٬ ایران رفتم پیش بهترین دکتر شهرمون ! یه ذره با انگشتم ور رفت گفت هیچ چی نیست مفصلات شلهقرص ویتامین داد بهم و یه مسکن ! که هر موقع درد داشتم بخورم (جالبیش اینجاست که من فقط وقتی دستم ضربه میخورد درد داشتم که اصلا مسکن کارساز نبود) خلاصه این شد که فرستادنمون دکتر...بعد از عکس گرفتن تازه مشخص شد که بلهاین انگشت بینوا شکسته بوده ! حالا کی و کجا ؟! هیچ کی نمیدونهبعد هم برای اینکه دست خالی بر نگردم یه آتل بستن دورش ...

بعد هم که حیفم اومد اون همه پول تاکسی بدم سوار چند تا اتوبوس شدم که اصلا نمیدونستم کجا میرن سرتون رو درد نیارم روز تولدیه گم شدم اساسیشرق و غربم رو هم نمیتونستم تشخیص بدم و هر جا چراغای چند تا خونه رو میدیدم خوشحال میشدم که رسیدیم به شهرحالا کدوم شهر ؟ خدا میدونه...

بعد از ۲ ساعت هم که رسیدم خونه تا نشستم یه کم دیگه ذوق زده بشم توسط تبریکا و لطف دوستانگفتن پاشو بریم خرید که فردا مهمون داریم (یه جشن کوچولوی دخترونه ) تا ۱۱ شب هم که مشغول خرید بودیم...

فردای اون روز هم مامان عزیزم زحمت کشید و کلی برای مهمونیمون تدارکات دید

فقط یک نمونه از کارهاشون رو میتونید اینجا ببینید

خلاصه که کلی بهمون خوش گذشت...

*خوشحالم از اینکه ۲۴ ساله شدم

امیدوارم همراه با سنم ٬ درک و فهمم هم بالا بره

آمین

یادداشتک : مامان و بابا امروز رفتند ...

باز هم تولدت مبارک عشقی

Boldog szuletesnapot! or Isten eltessen!

حالا آهنگ رو روشن کنید می خوایم برقصیم